Saturday, February 21, 2009

วันหยุดราชการแต่จัดงานวันโปรโมทวัฒนธรรมไทยให้วิทยาลัยต่างๆในกัลกาต้าที่มีเด็กไทยศึกษา

ด้านล่างที่หมดนี้คือภาพช้าของกิจกรรมของการจัดกิจกรรมแสดงอาหารไทย และภาพยนต์ไทยให้กับวิทยาลัยต่างๆที่มีนักศึกษาไทยกำลังศึกษานะคะ ฉันรู้สึกงานนี้เป็นงานเลี้ยง หรืองานพบปะสังสรรค์ หรืองานขอบคุณวิทยาลัยต่างๆที่รับเด็กไทยเข้าศึกษา ก็เลยรู้สึกว่างานเดียวแต่มีทุกรส สนุก ซีเรียส และตลกบ้าง จนเหมือนเป็นการสร้างความสัมพันะ์ที่ไม่มีรูปแบบสักเท่าไหร่นัก แต่ได้ผลที่น่าพอใจอย่างดีทีเดียวนะคะ เห็นได้จากใบหน้าและการกระทำต่างๆของผู้คนต่อไปนี้ที่แสดงถึงความประทับใจในวัฒนธรรมไทย


เพื่อนจาก Aushustsoh college จ้า

สาว St.Xavier and Loreto College ประชันกันจ้า..ดูดีๆมีสาวอินเดียแค่คนเดียนะ


นี่นะคุณครูที่ฉันรู้จักแต่หน้าไม่รู้ชื่อมาพร้อมกับเพื่อนๆรุ่นน้องอีก ๖ คนจากวิทยาลับของเรา..ส่วนใหญ่ก็มีแต่เด็กดีนะที่ได้มา..เกือบทุกคนได้ไปเมืองไทยมาแล้ว สับดาห์ที่แล้วน้องคนหนึ่งตัวแทนของรัฐกัลกาต้าเพิ่งจะไปเที่ยวเมืองไทยมาตามการจัดของกระทรวงการต่างประเทศเพื่อโปรโมทประเทศไทยในด้านของวัฒนธรรมและการท่องเที่ยว...การจัดกิจกรรมอย่างนี้ทำให้คนนอกเข้าใจประเทศไทยมากขึ้นนะคะ


Free พรีเชนเตอร์เม็ดขนุน!!!


ขอมั้งกะเค้าซิ หลังทานข้าวเสร็จ ช่วยดู(ดูจริงๆ ไม่ได้ทำเลย)แม่ครัวเค้าทำขนมครกเองจ้า งานนี้ยกนิ้วให้พี่คนนี้เลยพวกเรา


อาหารไทยที่ให้เด็กไทยและเด็กอินเดียลิ้มลองกัน ได้จัดในลักษณะอาหารบุฟเฟ่ คนหนึ่งทานหลายรอบเลยค่ะ แม้แต่เพื่อนๆคนอินเดีย ทุกคนประทับใจอาหารไทย


หนังที่ถูกเปิดตัววันนี้เป็นหนังดีที่เชื่อมเกี่ยวโยงกับวัฒนธรรมไทยได้เป็นอย่างดี "โหมโรง"
หนูน้อยทำหน้าตาไม่พอใจพี่หรือไงหา? กิกิ




ข้างบนนี้เป็นสภาพภายในของโรงหนังในบ้านทีี่ฉันมองจากด้านนอกของอีกห้องหนึ่ง

เครื่องเบญจรงค์ที่ถูกจัดไว้แสดง...น่าเสียดายที่เรามีเครื่องสวยๆเหล่านี้โชว์อยู่ในงาน แต่หามีคนที่มีความรู้ไม่มาอธิบายของเหล่านี้



กุ๊กสมัครเล่น!!! หลังกุ๊กแท้ได้ทำการเลร็จเรียบร้อยแล้ว ^-^





อร่อยหรือเปล่าน้อง ตุ้มยำกุ้ง!! หลังจากอดอยากมาตั้งแต่เดือนมกราคมปีใหม่countdown. มื้อแรกของปีแรกสำหรับฉันเองนะ..แซ๊บอีหลีเด้อ..


กุ๊กประจำบ้านโรงหนังวันนี้ และวันสำคัญที่พวกเรามาทาข้าวบ้านของท่าน..กำลังสาธิวิธีการทำต้มยำกุ้งให้เพื่อนๆและอาจารย์ต่างๆที่มาร่วมกิจกรรมในวันนี้



ก่อนกลับมพวกเราและนักศึกษาวิทยาลัยอื่นมาร่วมกันสร้างภาพกัน...



กลับบ้านแล้วยังกลับมาอีกพร้อมกับน้ำใจเล็กน้อยจาก Aushootsoh College คนเค้ากลับไปนานแล้ว ไม่คิดไม่ฝันว่าพวกเค้าจะกลับมาอีก...ปลื้มมากท่านกงสุลเลยยกขนมไทยให้สำหรับความน่ารักของคุณครูและนักศึกษาเพื่อนร่วมมหาวิทยาลัยกัลกาต้า



Thanks very much for coming!!! ^-^

Friday, February 20, 2009

ภาพผนังรณรงค์ความยุติธรรม


What is this meant???????????

I can't read Hindi neither Bengali!!!! How can I know!!! I know nothing indeed.


เห็นเข้าไปลึกเข้าๆไปในถนนสายหนึ่งที่คาดว่าน่าจะเป็นทางหนึ่งที่เข้าไปยังริมแม่น้ำ"Hoogli" ที่จะไหลรวมกับแม่น้ำคงคาก่อนที่จะลงสู่ออ่าวเบงกอล...น้องสาวคนนี้บอกว่าเหมือนฝนังสูงๆสองด้านของถนนเป็นโกดังอะไรสักอย่าง..และแล้วก็ตัดสินใจเดินถอยออกมาพร้อมกับเครื่องหมายคำถามที่เกิดขึ้นในใจว่า รูปภาพที่เต็มผนังสองข้างนั้นหมายถึงอะไร จนกระทั่งเมือ่สักครู่นี่เองที่ฉันเปิดดิกชั่นนารีหาศัพท์ตัวแรก แล้วจึงได้ความหมายว่า" ให้ลงคะแนนเหมือนกับสัญลักษณ์นี้"

อะไรอยู่ใต้สะพาน(2)

ขยับเท้ามาอีกสะพานหนึ่งที่อยู่ไกลมากจากสะพานแรก"Vidyasagar Bridge" เราเดินด้วยเท้ามาด้วยความกระหายน้ำ ไม่มีน้ำให้ดื่มเลย..มีแต่ชาและขนมปังขายอยู่เป็นร้านเล็กๆข้างทาง เดินตรงมาโดยไม่รู้ว่าเดี๋ยวถ้ากลับจะกลับอย่างไรดี และแล้วก็มาถึงจนได้ แต่ก่อนที่จะถึงสะพานเป้าหมายเรา"Robindra Bridge" ต่อเชื่อมสะพานนนี้ไปยังสะพานนั้น ทันใดนั้นเหลือบไปเห็นภาพรถนิทรา ขณะที่เพื่อนอีกคนตื่นเต้นเร้าใจกับการวิ่งไปข้างหน้าเพื่อให้ถึงสะพานเป้าหมายของเรา เห็นแล้วรู้สึกเลยว่าชีวิตของเราก็ไม่ต่างจากรถคันเหล่านี้ สักวันหมดประโยขน์ หมดเรี่ยวหมดแรง เราก็คงต้องกลับมาพักผ่อนที่เป็นอมตะอย่างนี้ แต่รถหลายๆคันนี้โชคดีกว่าชีวิตของฉันเสียจริง ตรงที่ว่าแม้รถเหล่านี้เก่า ใช้งานไม่ได้แล้ว แต่อย่างน้อยมันก็ไม่ได้ถูกละเลย ยังมีคนสนใจที่จะถ่ายรูปมาให้คุณได้ดู...


ใต้สะพานมีอะไรบ้าง

วันนี้ไปเที่ยวกับน้องสาวคนนหนึ่ง มีเป้าหมายคือสะพานตัวนี้ แต่ไม่รู้ชื่อแน่ชัด อยู่ไกลออกไปจากตัวเมือง ไม่รู้ต้องนั่งรถบัสคันไหนไป แต่สุดท้ายก็ได้รถหลังที่นกชนิดหนึ่งที่ฉลาดที่สุดในโลกจะหยดอุจจาระของมันใส่เสื้อคนบางคน เป็นอย่างนี้อยู่แล้วค่ะ แม้เราจะระวังสักแค่ไหน นกอยู่สูงกว่าเรา เราสู้นกไม่ได้ค่ะ นั่งรถมาเรื่อยๆจนกระทั่งเลยสะพานมา จะข้ามไปอีกฝั่ง พนักงานเค้าจะเก็บค่าผ่านด่าน เราพอดีถึงเป้าหมายพอดี เลยลงรถหมดแค่คนละ6 รูปีเอง และแล้วก็ไปเจอสิ่งต่างๆที่ๆม่น่าคาดคิดว่าจะมีอยู่ใต้สะพานนี้ บ้านนี้เมืองนี้ไม่มีเนื้อหมูขายอยู่ทั่วไปเหมือนเนื้อแพะ ไก่ และวัว แต่ดันมีหมูมากมายถูกเลี้ยงแบบปล่อยอยู่แบบธรรมชาติที่ดูแล้วเนื้อหมูไม่น่ากินเลย..สะพานนี้มีชื่อว่า "Vidyasagar Bridge"






คาดว่าบ่อเล็กบ่อน้อยนี้สำหรับหมูตัวเล็กตัวใหญ่ด้านล่างนี้ เพราะมีเพียงหมู่เพื่อนร่วมโลกชนิดนี้อยู่ตรงแถบริมน้ำนั้น


สู้หมูที่บ้านเราได้ไหมเอ่ย...หมูอินเดีย...เพิ่งเคยเห็นครั้งแรกตั้งแต่มาอยู่...ไม่เปิดโลกมั่งเลย

Wednesday, February 18, 2009

นกอะไรบอกฉันที


Sparrow!!
How do you call this bird in your language?

นกกระจอกในภาษาไทย แล้วม้งล่ะ...เรียกว่าไงน้อ...ฉันไม่รู้เลย...

ชื่อดอกไม้ในภาษาม้งที่ฉันควรรู้จัก...สวนRamkrishna

เช้าตื่นมากับความไม่สดใสสักเท่าไหร่ หลังทานข้าวเสร็จเรีบยร้อย เลยขอเวลาทำใจกับดอกไม้ต่างๆในสวน พรางคิดได้ว่าดอกไม้ต่างๆในสวนนี้มีแค่บางชื่อที่เรารู้จัก ที่เหลือไม่รู้จักเลย เพราะไม่ใช้ชื่อภาษาม้งเลย ส่วนใหญ่ก็ทับศัพท์เป็นภาษาไทยหรือภาษาไทยที่ทับศัพท์จากภาษาอื่นมาอีก วันนี้เลยขอนำรูปที่เก็บมาถามเพื่อนๆ หากใครพอรู้ก็ขอให้ให้ชื่อมาหน่อยนะคะ จะเป็นพระคุณยิ่ง



ดอกดาวเรืองหรือคำพู่จู้นี้เราเรียกว่า"ป้างซ้ว" /pa:ŋ tƒua/

พืชต้นนี้ถูกจัดเป็นวัชพืชในสวนนี้ แต่ฉันคิดว่ามันก็สวยดีนะ เลยจัดเป็นดอกไม้ด้วยละกัน ว่าแต่ว่าชื่ออะไรเอ่ย?

กลายเป็นดอกไม้ในสวยนี้ไปเสียแล้ว "ห๋อ-สจ๋อ" /Ho:-ntso:/

เรียกว่าอะไรเหรอดอกนี้ ชื่อภาษาอะไรฉันก็ไม่รู้เลย!!! ดอกหนอนละกันน้อ..!!! เหมือนตัวหนอนเลลย


"ป้างเล๋า-กอ๊า" หรือเขียนเป็น Phonetic script คือ /Pa:ng-lau-gna:/


ดอกเข็มเราเรีกว่าอะไรเอ่ย??
แปลตรงตัวเลยหรือเปล่า " ป้างโก๊ง"


__________________________________________________________
สวนRamkrishna ในมุมหนึ่ง

Monday, February 16, 2009

รักที่สร้าสรรค์ในวัยเรียน



เกษม จันวดี อาจารย์ชายมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนดุสิต ก็ร่วมสะท้อนมุมมองว่า... การมีความรักก็ใช่ว่าเป็นเรื่องที่ไม่ดี แต่กับวัยรุ่นก็จำเป็น ต้องตระหนักให้มากหน่อย ต้องไม่ขาดความยับยั้งชั่งใจ ต้องไม่ขาดสติ ไม่มองไปที่เรื่องเพศเพียงจุดเดียว ซึ่งเป็นความเสี่ยงต่อการเกิดปัญหามากมายสำหรับความรักของวัยรุ่น ต้องไม่ลืมว่าสิ่งที่สำคัญมากกว่าเรื่องความรักก็คือเรื่องการเรียน การศึกษาหาความรู้ เพื่อพัฒนาตัวเองต่อไปในอนาคต

“ความรักที่ดีนั้น ต้องให้คุณค่าของความรักมาก ๆ รักแบบให้เกียรติกัน ช่วยกันเรียนหนังสือ คอยให้ความช่วยเหลือกันและกันในทุก ๆ ด้านที่ดี ๆ จะทำอะไรก็แล้วแต่ต้องไม่ให้ตัวเองและคนอื่นเสียหายหรือเดือดร้อน ต้องคบกันอย่างมีสติ ไม่หลงไปกับอารมณ์ สิ่งยั่วยุ สภาพแวดล้อมต่าง ๆ ต้องตั้งสติ รู้จักคิดและกระทำในสิ่งที่ดี ถ้ารักกันอย่างถูกวิธี ก็จะเป็นไปในทางที่สร้างสรรค์”

สำหรับเพื่อนๆที่ติดแชทกับเพื่อนทางอินเตอร์เนต เราควรจะไว้ใจคนผู้นี้ดีหรือไม่อย่าให้อารมณ์มาเหนือเหตุผล ที่สำคัญคุณจะต้องจำเอาไว้เสมอว่า อย่าตกหลุมรักใครเพียงแค่ click mouse.

เดลินิวส์ วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2552 เตือนมาด้วยความหวังดีอย่างนี้อีก
ตัดบางส่วนที่สำคัญจากข่าวมานะจ้า

My Friends' Blogs

India and I

  • There are alots of things which waiting for us to discover. All knowledge is not around us,but inside. It is depended upon our ability to realise and pick it up. The apple falls from the tree,and if Newton failed to learn from it,then the law of gravitation would have not been discovered!!!
  • India is the country of contrast. You often see someting beyound your expectation.Yet,and I found that there is a tool similar to Hmong's ones expecially the stick used for balancing the two baskets for carrying water. I observed that their's one is like ours only. In Hmong language we can read it phonetically as " / dΛ ŋ/ ". This attracts me to look forward for the connection.
  • India has also have a interesting story "Why corps in the filed do not come home themselves like in the past?" I have heard this story when I was a child. Thus when I came across this Indian legend ,it reminds me of the Hmong version. If you are interested you can check it out form my page in Thai text,otherwise you can surf it. This story creates another couriosity in me. I want to find out if we had been to India before we reached in China. Because the ICE AGE or the Peleolithic Age or The Earliest traces of human existance was in India.
  • India is where we Hmongs think that there are also Hmongs live in. But I have experienced that there is not Hmong Indian. Yet,there is a gruop of people who call themselves as "Mizo"(with the similarity of the Hmong's names given by the Han, i.e. Miao zu,Meo or even Mizo ) .But as far as I have learnt form my Mizo friends in college,our language is competely different to one another.Moreover, our dress also is different. However there are many Hmong researchers suggested me that there are Hmongs living in India,and yes, there are Hmongs living here, but only living for studying.
  • I was in debt to India. She educates,guides and teaches me how to be a great survior.
  • เป็นกำลังใจให้ทุกคนๆเดินออกมาพร้อมความสำเร็จนะ
  • ใครเรียนอยู่อินเดียบ้าง..ขอมือหน่อย